Η εισβολή του Διαδικτύου σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας του σύγχρονου ανθρώπου έχει επιφέρει ραγδαίες αλλαγές στον τρόπο επικοινωνίας, εργασίας, εκπαίδευσης και ψυχαγωγίας. Αν και οι περισσότερες από τις μεταβολές αυτές έχουν θετικό πρόσημο στη μετεξέλιξη της κοινωνίας και στην αυτοπραγμάτωση του ανθρώπου, εντούτοις δημιουργείται ένα νέο πλαίσιο πολλαπλών προκλήσεων για το άτομο, την οικογένεια, το σχολείο και την κοινότητα. Η πολύωρη διαδικτυακή χρήση και η ποιότητα αυτής, κυρίως από παιδιά και έφηβους, αποτελεί πλέον κεντρικό αντικείμενο μελέτης και έρευνας της εφαρμοσμένης επιστήμης της Κοινωνικής Εργασίας. Ιδιαίτερα ο τομέας της Κλινικής Κοινωνικής Εργασίας μπροστά στο πολυπαραγοντικό ζήτημα της διαδικτυακής εξάρτησης έχει ήδη αρχίσει να σχεδιάζει και να εφαρμόζει σημαντικό αριθμό κλινικών και κοινοτικών παρεμβάσεων σε μίκρο, μέσο και μάκρο επίπεδο.
Σκοπός του παρόντος συγγράμματος είναι η παρουσίαση και ανάλυση των θεωρητικών μοντέλων παρέμβασης της Κοινωνικής Εργασίας στο ζήτημα του εθισμού στο Διαδίκτυο και η σύνδεσή τους με κλινικές πρακτικές των κοινωνικών λειτουργών που δραστηριοποιούνται στον κλάδο της ψυχικής υγείας. Μέσα από τα κεφάλαια του βιβλίου αυτού επιχειρείται αρχικά να οριστεί το εννοιολογικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύσσεται και εξελίσσεται το φαινόμενο της διαδικτυακής εξάρτησης, τα αίτια και η συμπτωματολογία της. Επίσης, κεντρικός στόχος της παρούσας μελέτης είναι η παρουσίαση των στρατηγικών πρόληψης του φαινομένου, αλλά και η θεραπευτική του αντιμετώπιση μέσα από τη σύγχρονη μεθοδολογία της Κοινωνικής Εργασίας στο πεδίο των εξαρτήσεων. Όλα αυτά επιχειρούνται από τον συγγραφέα να αποδοθούν μέσα από την εφαρμογή ολιστικών μεθόδων παρέμβασης στο άτομο, στην οικογένεια, στην κοινότητα, καθώς και στο χώρο του σχολείου.